მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: Touchdown - წავედით მუნდიალზე!

Touchdown!! 

სხვაგან სად გინახავთ ასეთი რამ? ამერიკული ფეხბურთის მსგავსად თაჩდაუნი დაიდო, ფრენკი დე იონგი კარგი Quarterback-ის როლში მოგვევლინა, ბურთი მიიღო, თავი ასწია, რაფინიას მოძრაობა გათვალა და პირდაპირ თავში გაარტყა! 

ვის გონებაში იხატება მსგავსი სილამაზე? ალბათ ფრედ კუიმბის და ჯოზეფ ბარბერას შეეძლოთ ამისათვის ხორცი შეესხათ, ტომი გარბის, ჯერი ბურთს ისვრის და სადღაც კილომეტრის მოშორებით თავში ხვდება. 

რა სილამაზეა! 

დე იონგმა ცალკე აღნიშნა ეს გოლი, იცოდა ამ პასის ფასი, როგორც ყიფიანს უკრავდნენ ტაშს "აპტონ პარკზე", მიუხედავად იმისა, რომ გოლი შენგელიამ შეაგდო, თუმცა, დარტყმა როგორი იყო? მგონია, რომ არანაკლები, უნაკლო, ულამაზესი, პატარა ცისარტყელა დახატა რაფინიამ, იმით ფრთაშესხმულმა, რომ სამუნდიალო განაცხადში მოხვდა, ძირითადისთვის ბრძოლა უკვე დაიწყო, როდრიგოს, ანტონის და სხვების შესავიწროებლად. 

გამახსენა კიდევ ერთი, მოსისხლე მტერთა ბანაკიდან, დიდ სახელებს უნდა შევეხოთ, ბექემის პასი იყო, რაულის გოლი, საოცრად ჰგავდა. ჩვენი მირჩევნია, როგორც ყოველთვის. 

კიდევ ერთი საჩემპიონო მატჩი მოვიგეთ, ამ სეზონში უკვე მერამდენედ მიწევს დაწერა, აღარ ვიცი, სულ დეტალებში ვახერხებთ ქულების წამოღებას, სამი ქულის მოპოვებას, ათკაციანმა "ბარსამ", რომელსაც პირველ ტაიმში კაცი გაუგდეს, თანაც ღმერთკაცი! მეორეში გამოვიდა და თამაში მოიგო! 

ამაზე დიდი ფსიქოლოგიური გამოცდა რა უნდა იყოს? თანაც, გასვლაზე მოხდა ეს ყველაფერი. 

დავიშალეთ. მსოფლიო იწყება. 

თუმცა, ფიქრით უკვე იქით ვართ, ახალ წელს დერბი გვაქვს, ლევანდოვსკი სამი მატჩით დაგვაკლდება, უმნიშვნელოვანეს მატჩებში. ამხელა გამოცდილების მქონე ფეხბურთელს ეს არ უნდა შეშლოდა, როგორმე უნდა მოეთოკა ნერვები, რაც არ უნდა უსამართლოდ მოგექცნენ, სეზონი დიდია და მომავალზე გმართებს ფიქრი. ბოლოს და ბოლოს, ჩაიჩურჩულე ტკბილი სიტყვები და იმას მაინც ნუ ანახებ მსაჯს, ბოლო "მასტერკა" არ უნდა გაგეყნოსაო. 

დაგვაკლდება ლევანა, მაგრად დაგვაკლდება, "ბარსამ" კი გვაჩვენა, რომ მის გარეშეც შეუძლია ურთულესი მატჩების მოგება. 

ისევ ცაციები

კვლავ სამი მარცხენა მცველი გვყავდა, ამჯერად მათ შორის კრისტენსენი ვიხილეთ, ალონსოს და ბალდეს დიდი დამსახურებაა, რომ მსგავსი დაცვითი ხაზი კარგად ფუნქციონირებს, არ ვიცი იფიქრებენ თუ არა მარჯვენა მცველის დამატებაზე, ბელერინს დიდი ალბათობით ხელს დავუქნევთ, ბალდე კი მყარად მოიკიდებს ფეხს, გინდა მარცხნივ, გინდა მარჯვნივ, მშვენივრად თამაშობს. მერე ის გიჟი კაციც დაბრუნდება და ამდენი სანერვიულოც აღარ გვექნება. 

შეიძლება ითქვას, რომ ჩავიმ მოიგო ეს თამაში. ხშირად არ ვამკობთ კეთილი სიტყვით, ახლა კი ამის დრო მოვიდა, უმნიშვნელოვანესი მატჩი მოიგო, სეზონის პირველი ნახევარი ჯერ არ დასრულებულა, მაგრამ პაუზამდელი ჩემპიონობა შეგვიძლია მივულოცოთ. პირველი ტაიმის ბოლოს საჭირო სიტყვებიც იპოვა, გუნდიც კარგად გადააწყო და შეცვლებიც ძალიან სწორად გააკეთა. სხვა რა არის მწვრთნელის საქმე? 

ჩემთვის მოულოდნელი აღმოჩნდა, რომ ვინც გამოვიდა, ყველამ სარგებელი მოიტანა. გავისგან ყოველთვის ველი ამას, მაგრამ რაფინიასა და ფატისგან ასეთ კარგ შემოსვლას არ ველოდი. ორივე ძალიან მოტივირებული, აქტიური და პროდუქტიული იყო. რაფინიამ საერთოდ მოგვაგებინა, ამაზე კარგი ჯერჯერობით "ბარსაში" არაფერი გაუკეთებია. ახლა შეუძლია თქვას, რომ რაღაც მაინც გააკეთა კლუბისთვის, თუნდაც ასეთ მცირე დროში. დაიმსახურა პატივისცემა. შანსი კიდევ მიეცემა, ჩავი ამას არ დაივიწყებს, თუნდაც მთელი მუნდიალის მანძილზე სკამიდან არ ააყენონ, სეზონის განახლების შემდეგ შანსი კიდევ ექნება. 

წინა მიმოხილვისას დავწერე, ფერანს წიხლების ქნევას არ აპატიებენ-მეთქი და როგორც გამოჩნდა, აპატიეს, ოღონდ თამაშის ასეთი წყურვილი გამოავლინეთ და იქნიე ეგ წიხლი რამდენიც გინდაო. გოლიც შეაგდო, არ ჩაითვალა, სამართლიანად, პედრის გოლში კი გარკვეული წვლილი მანაც შეიტანა. 

მოკლედ, ცუდი არავისზე დამცდება. ბუსკეტსმა კი მოგგვარა ყველას მინი შეტევა, ცალკეულ ეპიზოდებში, მაგრამ მთავარია, რომ სამი ქულა წამოვიღეთ. ბუსკეტსი სულ კატარში წასულა! 

აი, ასე, კარგ ხასიათზე ჩალაგდება ბარგი და დიდი დღესასწაულიც დაიწყება. 

შევხვდებით ახალ წელს, დერბიში, მანამდე კი მოსაწყენად არ გვეცლება.