მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: ტურნე დასრულდა

მორჩა ტურნე, წადით სახლში. 

როგორი გამოვიდა? მე მგონი ყველაფერმა კარგად ჩაიარა, ჩავის იდეებიც გამოიკვეთა, გუნდის ძალაც გამოჩნდა, განწყობაც მშვენიერია. ტურნეს დასასრულს ალბათ საუკეთესო ფეხბურთელიც უნდა დავასახელოთ, მე დემბელეს ვიტყოდი, ეს იყო საუკეთესო მოსამზადებელი ეტაპი, რომელიც დამბობ "ბარსაში" ჩაატარა, აჯობა საკუთარ თავსაც და თანაგუნდელებსაც, აშკარაა, რომ დარჩენა სურდა, სჯერა რომ სულ სხვაგვარად შეიძლება განვითარდეს მისი მომავალი. ეს ამბავი პოზიტიურად განგვაწყობს, ველით მისგან სტაბილურობას, წინა სეზონიდან გამომდინარე ველით ბევრ საგოლე გადაცემას, მით უმეტეს, ლევანდოვსკი უკვე აქ არის, და რაც მთავარია, წინა სეზონისგან განსხვავებით, ამჯერად გოლებსაც ველით. 

ჯერ გახურდა, მერე ვნახოთ. 

ცვლილებები ვიხილეთ შემადგენლობაში, ამჯერადაც მრავლის მთქმელი, დავიწყოთ იმით, რომ არაუხო კვლავინდებურად დაცვის ფლანგზე ვიხილეთ, რაც კიდევ უფრო დამაჯერებელს ხდის მოსაზრებას რომ ბევრჯერ მოუწევს ამ პოზიციაზე თამაში, უფრო სწორად, დესტის ადგილი ძირითადში არ იქნება, თუ აუტსაიდერებთან არ გვექნება მატჩი, ცენტრალურ შეხვედრებში ხან არაუხო შეცვლის, ხან კუნდე, იმედია ასპილიკუეტაც, ამ ტრანსფერზე ძალიან ბევრი რამ იქნება დამოკიდებული. 

როგორც იქნა, ნახევარდაცვაში ვიხილეთ ფრენკი დე იონგი, მოაცილეს დაცვის ცენტრალურ ზონას და მისცეს სივრცე, თითქოს ციხეში ჰყავდათ და გამოუშვესო, ვერ ვიტყვი, რომ ციხიდან გამოქცეულმა გაგვაოგნა თამაშით, ჩვეული ფრენკი ვიხილეთ, სიზუსტით, ბურთის დაჭერით, პასი მხოლოდ მაშინ, როცა 100%-ით დარწმუნებულია რომ გავა, ამას შეგვიძლია საყრდენის პასი დავარქვათ, მაგრამ, ისიც სათქმელია, რომ ბუსკეტსი ყოველთვის სჯობდა ზონებს შორის ბურთის ატანით, აქ უფრო სკოლის ხელწერა ჩანს, თითქოს მსგავსი უნდა ყოფილიყო "ბარსელონასა" და "აიაქსის" სკოლა, მაგრამ აღმჩნდა რომ არ იყო. 

ძველი ამბავია, ბევრჯერ გვითქვამს, ახალი კი არაფერი ხდება. 

და ბოლოს, რაც მთავარია, ერთად ვიხილეთ დემბელე და რაფინია, რომლებიც ცვლიდნენ ხოლმე ადგილებს, ორივეს შეუძლია ორივე ფლანგზე თამაში, მშვენიერი მატჩი ჩაატარეს, ერთმანეთში გათამაშებულ კომბინაციებს ჯერ ძალიან სახიფათო მომენტი მოჰყვა, მერე კი გოლიც ვიხილეთ, რაფინიას პასით დამბობ შეაგდო და ანსუ ფატიმაც კარგი გაფრთხილება მიიღო, - კიდევ თუ გაუშვებ კარგ მომენტებს ხელიდან, უპრობლემოდ შეგცვლიანო, მხოლოდ ფერან ტორესი კი არა, აგერ, ორი მხეცია თამაშს მოწადინებული. 

ამიტომ, როცა ანსუ გამოვარდა მოედანზე ბევრს ცდილობდა გასატანად, ცოტა ნერვიულობაც ეტყობოდა და მაგარი მომენტები სულ ქარს გაატანა. მანაც და ლევანმაც, მთელი მატჩი ლევანდოვსკის ინტრიგად გადაიქცა, გაიტანდა თუ არა სადებიუტო გოლს, საბოლოოდ, ვერ გაიტანა, არადა, მომენტები კარგი ჰქონდა. თითქოს მარტივი ამბავია, მაგრამ ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ რაც შეიძლება სწრაფად შეაგდოს პირველი გოლი, მერე, როგორც წესი, წნეხი იზრდება ხოლმე და ფაქტობრივად აჩრდილთან მებრძოლი ხდები, გარდა ხილული მეტოქისა, უხილავ ძალებსაც ებრძვი, რომელთა დაჩაგვრა გაცილებით რთულია. 

ბევრჯერ დაგვიწერია როგორ ჩააგდო ანრიმ პირველი სეზონი, პირველივე მატჩის მეორე ნახევარში გამოვიდა, მესი შეცვალა, რონის და ეტო'ს შეუერთდა, თამაში იყო მოსაგები, დაარტყა თავის სტილში, დაბალ შორეულ კუთხეში და ძელს გაარტყა. არ გამოვიდა. არ გავიდა. მეორე მატჩში ხარიხას გაარტყა, მესამეში ორჯერ არ გაუმართლა, მეოთხეში რაღაც შედევრს ქმნიდა, მარკესის დაახლოებით 70 მეტრიანი პასი ქუსლით მიიღო და დაუშვებლად ისევ შორეულ კუთხეში გაუშვა, პალოპმა წაარტყა თითები და ისევ ძელი.. 

სანამ "ლევანტესთან" ნავსს გატეხავდა და ჰეთთრიქს შეასრულებდა, მანამდე 7-ჯერ გაარტყა ჩარჩოს. საუბრობდნენ მაშინ ბედზე და ამისთანებზე, რეალურად წნეხის ამბავი იყო, აჩრდილებთან ბრძოლის, იმდენ ხანს გაგრძელდა ეს მშრალი სერია რომ მერე ყველაფერი აირია, ასეთი გეგმით ანრის 22 წლის მერე არ ჰქონდა ნათამაშები. 

ასეა ლევანდოვსკიც, მიჩვეულია რომ ჩემპიონატში 30 გოლს უნდა აცდეს, ამიტომ მეტოქის დაბომბვა პირველივე ტურებიდან უნდა დაიწყოს, ჯერ აჩღდილები იმარჯვებენ, ოფიციალური მატჩებიდან კი ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ პირველივე მატჩში შეაგდოს, არ აქვს მნიშვნელობა როგორ გოლს გაიტანს, ცარიელ კარში შეაგორებს, თუ თავში გაარტყამს ვინმე ბურთს, მთავარია, რომ კარის ხაზი გადაკვეთოს და მისი გვარი დაეწეროს ტაბლოზე, ეს იქნება ნათლობა ახალ კლუბში, ეს იქნება ახალი ერის დასაწყისი, პირველს რომ შეაგდებს, ბოლო გოლსაც დაისახავს მიზნად, სადღაც სეზონის ბოლოს 33-ე, როგორც ბრაზილიელ რონალდოს უყვარდა, ან კიდევ მეტი. 

აი ასე. 

დე იონგისა არ იყოს, მოსამზადებელი ეტაპის მეორე საუკეთესო ფეხბურთელი, დეპაიც მენანება. თავად დარჩენა სურს, ძალიან კარგი ტურნე ჩაატარა, გოლებიც შეყარა, მათ შორის, ერთი შედევრიც შექმნა, ფორმაშია, უნივერსალია, მაგრამ რა გინდა რომ ქნა.. დეპაი მეშვიდე თავდამსხმელია. კიდევ არიან იქ ეზალზული და ბრეითუეიტი, მაგრამ.. ეგენი იქით იყვნენ, დეპაი სულ სხვა ბიჭია, მაღალი კლასის ფეხბურთელია, რომელიც არ გვარცხვენს. 

არ ვიცი როგორ იქნება ეს ამბავი. ალბათ წასვლა მოუწევს. კი მენანება, მაგრამ სხვაგვარად არ გამოდის. 

გასაცილებლად კი ეს ტურნე მშვენიერი იყო. 

მომდევნო მატჩი უკვე გამპერის თასზე შედგება, დაახლოებით ერთ კვირაში, "პუმასის" წინააღმდეგ. წესით "რომა" უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ჟოზემ რაღაც აურია და "პუმასია". 

ორ კვირაში კი ლა ლიგაც დაიწყება. თუმცა, მოსაწყენად არავის ეცლება, წამსვლელ-მომსვლელები ჯერ კიდევ დასალაგებელია. ბერნარდუზე კი მეტი და მეტი იწერება.