მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: კაპიტანმა სამი ქულა მოიპარა
სადღაც უკვე დამატებულ წუთებზე სერჟი რობერტოს მესამე გოლის გატანა შეეძლო, მაგრამ ბურთი ხარიხას მოხვდა და ახალი ზედმეტსახელიც გაფუჭდა, - "ჰეთრიქა" იქნებოდა, ახლა ვეღარ არის, თუმცა, არც "ბარსას" კაპიტნობაა ნაკლები მიღწევა. მიულერს შეუძლია "გოლბერტო" დაუძახოს.
წლების მერე ვინმე ჩახედავს კაპიტანთა სიას და სერჟი რობერტოს აღმოაჩენს, მერე ვინმე ღვთისნიერი იკითხავს ეს ვის დაეკარგაო და უპასუხებენ რომ ეგ ის კაცია კლუბის ისტორიაში საუკეთესო მატჩად აღიარებულში რომ გადამწყვეტი გოლი შეაგდოო - მოკლედ, არც ისე ბეჩავია სერჟი.
ეგ ის კაცია ლეგენდარულ გოლს რომ საფუძველი ჩაუყარა "სანტიაგო ბერნაბეუზე", და ეგ ის კაცია "ალმე.. არა, ამას აღარ გაიხსენებენ, სეზონის ბოლოს უკვე აღარავის ემახსოვრება. სამი ქულა საკმარისია ამ გოლების აღიარებისათვის.
გასრულდა ასე
ნახევარი სეზონი უკვე წარსულშია. ვიმედოვნოთ რომ ცუდი ნახევარი. ახლა ძალიან გვჭირდებოდა შესვენება. გუნდი არაფერს არ ჰგავს, ჩავიც აღიარებს რომ გუნდური სულისკვეთების ნასახიც აღარ შერჩენილა. შორს ნუ წავალთ, წინა სეზონში ბევრად ორგანიზებული იყო დაცვაც და შეტევაც, ახლა რაღაც გაუგებრობას ვადევნებთ თვალყურს, თანაც, ფსიქოლოგიური თვალსაზრისით ამაზე ქვემოთ ალბათ არაფერი აღარ არის.
ბუნდესლიგაში მოთამაშე რობერტს შეხედავდი და იტყოდი ამ კაცს ვერაფერი გატეხავსო, ახლა კი ყურებჩამოყრილს ვხედავთ. გასაგებია რომ ასაკი მოემატა, სისწრაფე დაკარგა, მაგრამ ისიც კარგად ჩანს, რომ პრობლემა მხოლოდ ასაკში არ არის, რობერტს აღარ სიამოვნებს ფეხბურთის თამაში, ალბათ იმიტომ, რომ წლების მანძილზე მიეჩვია როგორ მიჰქონდათ ბურთი მასთან, ახლა კი გიჟივით უწევს პრესინგის თამაში, და როცა კარგი შანსი აქვს იქაც ეჭვი ეპარება საკუთარ შესაძლებლობებში. ბზარი გაუჩნდა მის მენტალობას. ჩავი კი ცდილობს "სანტავიკით" უშველოს.
არ მომწონს ეს "ბარსა".
რა მოსაწონია?!
ეგ კი არა, თამაშს რომ ვუყურებ ხანდახან მგონია რომ ფეხბურთელებს ერთმანეთის მიმართ პატივისცემა არ აქვთ. რა ვიცი, ასეთი შეგრძნება მაქვს. პატარა მესის უდიდესი პატივისცემა ჰქონდა ჯერ ეტო'ოსა და რონალიდნიოს მიმართ, შემდეგ კი პუიოლისა და ჩავის მიმართ, ახლა ასეთი ავტორიტეტები არ ჩანან, ლევანდოვსკია ყველაზე ასაკოვანი და ყველაზე ვარსკვლავური სტატუსით, მაგრამ რაღაც არა მგონია ვინმე განსაკუთრებული მოწიწებით ექცეოდეს. ამას მოპოვება და დამსახურება სჭირდება, რობერტმა როგორც ჩანს ესეც ვერ მოახერხა.
არადა, გახსოვთ როგორ იწყებდა? ენას არ აჩერებდა, მთელი თამაში პატარებს კარნახობდა როგორ ემოძრავათ, მერე წავიდა მუნდიალზე და იქიდან ვიღაც კაცი დაგვიბრუნეს, ჩინური ლევანდოვსკი. გაფუჭდა. აღარ მუშაობს.
ზამთრის არდადეგები
ვის სცალია დასასვენებლად?! ლაპორტას ფული აქვს საჩალიჩო, ეს გადაღლილები დალასში გაფრინდებიან და "ამერიკასთან" ითამაშებენ. ამ შანსის ხელიდან გაშვება არ იქნებოდა, აი, მერე შეიძლება ცოტა ამოსუნთქვაზე ფიქრი. იანვარში კი სუპერ თასის გათამაშება დაიწყება. ორი თამაშის მოგებაა საჭირო ტიტულის ასაღებად, არაფერი შეუძლებელი ამაში არ არის. თუ რამე გამოაფხიზლებს და ახალ ძალას მისცემს გუნდს ალბათ პირველი ტიტული იქნება. თუმცა, ამისთვის ერთიანობაა საჭირო, "ბარსაში" კი სულ სხვა სურათი გვაქვს.
თუ მწვრთნელმა ყურები ჩამოყარა, მთელი გუნდი ავტომატურად ყრის ყურებს - ძველი ჩინური გამოთქმაა. თავიდან ფოთლებზე ითქვა და მერე ასე გადაკეთდა.
ნეაპოლიც წინ არის..
კვარა ითამაშებს "ბარსასთან". მშვენიერია. ყოფილა შემთხვევები "ბარსას" ის ფეხბურთელი წამოუყვანია, რომელსაც განსაკუთრებით გამოუჩენია მასთან თავი. ეგერ, სამუ ეტო'ო ვახსენეთ უკვე. მართალია "მადრიდს" უფრო ამწარებდა, მაგრამ არც "ბარსას" დაინდობდა ხოლმე.
კვარაზე კი უფრო ხშირად ისმის საუბრები, არც "ნაპოლის" აქვს საქმე კარგად. იმის ნახევარი არ არის რაც წინა წელს იყო, მაგრამ ოსიმენი გაცილებით კარგად გამოიყურება ვიდრე ჩვენი ლევანდოვსკი, კვარას მსგავსი შემქმნელი კი საერთოდ არ გვყავს. ფერანს, რაფინიასა და ჟოაუს ერთად აღებულს სჯობია. (ქართველობა მაბრმავებს ვითომ?)
ამაზე ვრცლად მერეც დავწერთ. დიდი დროა.
მანამდე კი 2023 წელს ვრცლად შევაფასებთ. განსაკუთრებულ მატჩებს, გოლებს, ფეხბურთელებს და მოვლენებს. დაელოდეთ და გადავხედოთ ერთად.
ბლოგში გამოთქმული მოსაზრებები Barcamania.ge-ს ადმინისტრაციისას ყოველთვის არ ემთხვევა და ზოგ შემთხვევაში, ის საკითხისადმი ავტორის სუბიექტურ დამოკიდებულებას გამოხატავს.
ამ სიახლეზე კომენტარები გათიშულია.
კომენტარები [ 26 ]