მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: "წმინდა ჟოანის" კიდევ ერთი სასწაული

          უცნაურ სამყაროში ვცხოვრობთ. გუშინ მსოფლიოს საუკეთესო მეკარე კიდევ ერთხელ ვნახეთ, რომელიც ამავე დროს ესპანეთის ნაკრების მეოთხე მეკარეა. მესამეც კი არ არის, ესე იგი, გულის სიღრმეში საფრთხეს გრძნობს, რომ შეიძლება მსოფლიო ჩემპიონატის გარეშე დარჩეს. ამას უკვე პარადოქსიც აღარ ჰქვია. მეორე მხრივ, მისი კონკურენტი (თავისი ჭკუით) არის მეკარე, რომელმაც როგორც იქნა მიიღო ნაკრებში პირველი ნომრის სტატუსი, მაგრამ ქარს ატანს ამ ნანატრ საჩუქარს, იმიტომ, რომ კლუბის შეცვლას და მუნდიალზე თამაშს, სკამზე ჯდომა და მსოფლიოს საუკეთესო მეკარის ყურება ურჩევნია. 

რა ხდება კი მაგრამ?! 

გუშინდელი დერბი სეზონის საუკეთესო მატჩად მონათლეს. მეტწილად ჟოან გარსიას დამსახურებაა, რადგან რაღაც ისეთი ვნახეთ, რაც სეზონის განმავლობაში არ გვინახავს და იქნებ უფრო მეტისაც. სტადიონზე, რომ მაღალი ტემპერატურა იყო ესეც მისი დამსახურებაა. დერბიმ დამატებითი ინტრიგა შეიძინა. გარსია ბარსაში გადასვლის მერე მოღალატედ შერაცხეს და თითი უქნიეს ჩამოხვალ შენ და ნახავ რა დღეში ჩაგაგდოთო, ახლა ის თითი სად არის ნეტავ?! 

პირველივე ტაიმში დაიწყო სასწაულების მოხდენა, შეიძლება ითქვას, რომ რობერტო ფერნანდესს ცხოვრება დაავიწყა. მის დარტყმულზე უბრალოდ გახურდა, ასეთი დარტყმები გარსიას საფრთხეს არ უქმნის, ასეთ დარტყმებზე მხოლოდ "ესპანიოლის" ქომაგები ღელავენ, ჩვენ დიდი ხანია მივეჩვიეთ, რომ ასე გოლი არ გადის ბარსას კარში. აი მერე კიდევ სასწაული ვიხილეთ, შეიძლება ითქვას სეზონის სეივი. რომერომ ახლო მანძილიდან დაარტყა თავით, დაარტყა საგოლედ, საზეიმოდ, უკვე აღსანიშნად, შერხეულ ბადესაც ხედავდა ალბათ, მაგრამ აიღო გარსიამ, წაარტყა ხელი და აიღო, როგორ და რანაერად მხოლოდ მან იცის, ან, შეიძლება თავადაც არ იცის, შეიძლება თავად ყველაზე მეტად არ იცის რას სჩადის, უბრალოდ გამოსდის ასე, იმიტომ, რომ ღვთისგან მოვლენილი სასწაულია.

არა, უნდა ვითხოვოთ კასილიასისგან ტიტული - წმინდა ჟოანი. 

რას სჩადის ეს კაცი?! 

    არც მეორე ტაიმში მოგვიწყენია, რა მოწყენაზეა საუბარი, გოლი არ გადიოდა და მაინც ამაზე სახალისო მატჩი იშვიათი სანახავია, უმაღლეს ტემპში ითამაშეს, უმაღლეს დონეზე, შექება ეკუთვნით "ესპანიოლის" ფეხბურთელებს, ყველაფერს კარგად აკეთებდნენ, უბრალოდ თავს ზემოთ ძალა არ არის, თავს ზემოთ მხოლოდ ჟოან გარსიაა. აბა, როგორ არ უნდა მოგწონებოდა რობერტო ფერნანდესის გარღვევა? შეიგდო ბურთი მარტინსა და კუნდეს შორის, შეასკდნენ "ბარსელონელები" ერთმანეთს ისე როგორც ჰაინცე და პატრის ევრა, დასაფასებელია რობერტოს ბოლო მცდელობაც, ეს უზადო გარღვევა შედევრად ექცია და ლამაზი, მოხდენილი მოძრაობით მეკარეც დაეგდო, მერე კი ცარიელ კარში შეეგორებინა, ვაფასებთ ამას ბარსას ქომაგები, მაგრამ რაღაც ვერ გაითვალისწინა, ბარსას კარში უბრალოდ მეკარე არ დგას, ბარსას კარში ლეგენდარული მეკარე დგას, რომელიც ახლა იწყებს პირველი ნაბიჯების გადადგმას, გარსიას მისჯილი აქვს, რომ იქცეს ესპანური ფეხბურთის ლეგენდად, ეს გარდაუვალია, ეს აუცილებლად მოხდება, გზა ამისათვის უკვე გაკვალულია, ახლა მხოლოდ ნებისყოფაა საჭირო, რომ ბოლომდე იაროს ამ გზაზე, თორემ სადღაც ზემოთ უკვე ყველაფერი კარგად იციან. 

არ გაატანინა. როგორღაც გამოაძრო. გააგიჟა ფერნანდესი. 

ბარსას არაფერი გამოსდიოდა და ცვლილებები იყო საჭირო. გამოვიდნენ მოედანზე ფერმინ ლოპესი და პედრი, ლევანდოვსკი და დანი ოლმო. უხ, რა ხალხი გვყავს სკამზე. არ ვიცი მომეჩვენა თუ არა, ფერმინ ლოპესს ყველაფერთან ერთად სისწრაფეშიც მოუმატებია. ყოველ შემთხვევაში, ამ გიჟურ ტემპში რომ შემოვიდა, თითქოს კიდევ უფრო მაღალ სისწრაფეზე გადაიყვანა თამაში, გადაწყვეტილებებსაც სწრაფად იღებდა, ბურთითაც სწრაფად მოძრაობდა და გარსიას მერე ყველაზე დიდი წილი მას აქვს გამარჯვებაში. თუმცა, მანამდე "ესპანიოლის" ქომაგებმა გაიხარეს, აქაოდა ჩვენს კარშიც დგას მეკარეო და დმიტროვიჩმაც სასწაული ბურთი გამოაძრო, ერიკ გარსიას აუღო ალბათ ერთი მეტრიდან. სულ გაგიჟდა ეს ხალხი. ვინ იღებს ასეთ ბურთებს?! 

მერე ისევ გარსიას ჯერი მოვიდა. აიღო ყველაფერი რაც მისი კარისკენ წავიდა. დაბალი? მაღალი? ჩამესმა ბორის წიფურიას ხმა. არ აქვს ბორის მნიშვნელობა. ყველაფერი აიღო, დაბალიც, მაღალიც და აუღებელიც. 

მერე კიდევ როგორც იქნა დაისვა წერტილი. ფერმინ ლოპესმა "ესპანიოლი" ცენტრიდან გაარღვია, მესივით არ იარა კაცო?! დატრიალდა რწყილივით და დროული პასიც მისცა დანი ოლმოს, რომელმაც შორეული კუთხისკენ უზადოდ დაატრიალა. ბევრი გოლი გამახსენდა, მაგრამ ყველაზე მეტად ალბათ ანრის გოლს ჰგავდა "სელტიკის" კარში. გაიხსენეთ, ნახეთ და დამეთანხმებით. 

ეს მატჩი მოგებულია. შესაძლოა, საჩემპიონო მატჩი. ასეთ შეხვედრებს ჩემპიონები იგებენ. ასეთ სამ ქულას ჩემპიონები იღებენ. ასეთი მატჩების მერე აღარ გჯერა, რომ შენი დამარცხება შესაძლებელია. მეორე გოლიც მალევე გავიდა, რობერტ ლევანდოვსკი სულ სამჯერ შეეხო ბურთს და კრიტიკაც დაიმსახურა ამ მოკლე დროში, მაგრამ გასატანი მაინც გაიტანა, თანაც, უმაღლეს დონეზე შეასრულა დარტყმა, მგონი კორპუსიც წაახმარა კარში შესაგდებად. ისევ ფერმინის პასი იყო. ისევ სწრაფად იარა, კარგად დადგა ფეხზე, პენალტზე თამაშს მომენტის დამთავრება ამჯობინა და არ შემცდარა. ყველაფერი გამოვიდა. 

აბა წავედით სუპერ თასზე 

ასეთ ხასიათზე დაიძრება ბარსა სუპერ თასის მოსაგებად. პირველი მეტოქე "ბილბაო" იქნება. და იმედია ამ მატჩის მერე, მეორე მეტოქეზეც დავწერთ. აბა, მოვემზადოთ.